अध्याय 7 · श्लोक 30

साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः । प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ७-३० ॥

अर्थ

जे पुरुष अधिभूत, अधिदैव व अधियज्ञ यांसह (सर्वांच्या आत्मरूप अशा) मला अंतकाळीही जाणतात, ते युक्त चित्ताचे पुरुष मला जाणतात, म्हणजे मला येऊन मिळतात. ॥ ७-३० ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की जो व्यक्ती या तीन 'साधिभूत', 'सधिदेव' आणि 'सध्यायज्ञ' यांना योग्यरित्या समजून घेतो आणि त्यांना मी (ईश्वर) म्हणून पाहतो, ती व्यक्ती खऱ्या अर्थाने योगी आणि बुद्धिमान आहे . साधिभूत: हे भौतिक जगाच्या भौतिक किंवा घटकांना सूचित करते, जे जगाच्या भौतिक रूपांमध्ये प्रकट होतात. सधिदेव: हे देवता किंवा शक्तींना सूचित करते ज्यांचे या भौतिक घटकांवर नियंत्रण आहे आणि ज्यांच्याद्वारे हे घटक कार्य करतात. साध्यज्ञान: धर्म आणि सृष्टीच्या नियमांनुसार केले जाणारे यज्ञ याचा अर्थ आहे. भगवान श्रीकृष्ण म्हणतात की जो माणूस या तिघांना एकाच रूपात पाहतो, म्हणजे माझ्या रूपात, तो आयुष्याच्या शेवटच्या क्षणीही मला अचूक ओळखतो. अशा व्यक्तीला आयुष्याच्या शेवटीही योगी आणि साधक म्हणता येईल, कारण त्याची समज आणि चेतना सत्य आणि देवत्वाशी पूर्णपणे जोडलेली असते. जे लोक आध्यात्मिक ज्ञान आणि योगाच्या मार्गावर चालत आहेत त्यांच्यासाठी हा श्लोक महत्त्वपूर्ण मार्गदर्शन आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.