ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 29

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಯೋಗಸಿದ್ಧನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸಮದರ್ಶನದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿ. ಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನು (`ಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ`) ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು (`ಸರ್ವತ್ರ ಸಮದರ್ಶನಃ`), ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು (`ಆತ್ಮಾನಂ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದಾಗಿಯೂ (`ಸರ್ವಭೂತಸ್ಥಂ`) ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು (`ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಚ`) ತನ್ನ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ (ಅಥವಾ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ) (`ಆತ್ಮನಿ`) ಇರುವುದಾಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ (`ಈಕ್ಷತೇ`). ಯೋಗಿಯು ತನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು (ಆತ್ಮ/ಪರಮಾತ್ಮ) ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಅಥವಾ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿ ಅವನದಾಗಿರುತ್ತದೆ.