ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 21

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯ ವರ್ಣನೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ... ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ (`ಯತ್ರ`) ಅತ್ಯಂತಿಕವಾದ (ಅಂತಿಮವಾದ, ಪರಮವಾದ) (`ಆತ್ಯಂತಿಕಂ`) ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತವಾದ (`ಅತೀಂದ್ರಿಯಂ`), ಆದರೆ (ಶುದ್ಧ) ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ (`ಬುದ್ಧಿಗ್ರಾಹ್ಯಂ`) ಸುಖವನ್ನು (`ಯತ್ ತತ್ ಸುಖಂ`) ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ (`ವೇತ್ತಿ`), ಮತ್ತು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ (`ಯತ್ರ`) ನೆಲೆಸಿದವನಾಗಿ (`ಸ್ಥಿತಃ`) ಈ ಯೋಗಿಯು (`ಅಯಂ`) ತತ್ವದಿಂದ (ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದಿಂದ) (`ತತ್ತ್ವತಃ`) ವಿಚಲಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ (`ನ ಚಲತಿ ಚ ಏವ`)... (ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ). ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಸುಖವು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಬರುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮನ ಸಹಜಾನಂದ, ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಯೋಗಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಜಾರುವುದಿಲ್ಲ.