अध्याय 6 · श्लोक 1
श्रीभगवानुवाच अनाश्रितः कर्मफलं कार्यं कर्म करोति यः । स संन्यासी च योगी च निरग्निर्न चाक्रियः ॥ ६-१ ॥
अर्थ
भगवान श्रीकृष्ण म्हणाले, जो पुरुष कर्मफळाचा आश्रय न घेता कर्तव्य कर्म करतो, तो संन्यासी व योगी होय. आणि केवळ अग्नीचा त्याग करणारा संन्यासी नव्हे; तसेच केवळ क्रियांचा त्याग करणारा योगी नव्हे. ॥ ६-१ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी संन्यास आणि योगाची खरी व्याख्या दिली आहे. त्यांनी सांगितले आहे की खरा संन्यास तो नसतो जो केवळ बाहेरून दाखवला जातो, जसे की अग्नीशिवाय राहणे किंवा कोणत्याही प्रकारची क्रिया न करणे. खरा संन्यास आणि योग म्हणजे ज्यामध्ये एखादी व्यक्ती आपल्या कर्माच्या परिणामाची चिंता न करता सतत आपले कर्तव्य बजावते. याचा अर्थ असा की माणसाने आपले काम नि:स्वार्थपणे केले पाहिजे, म्हणजेच काम केल्यानंतर त्याच्याकडून कोणत्याही परिणामाची अपेक्षा करू नये. जो मनुष्य कोणत्याही परिणामाची इच्छा न ठेवता कार्य करतो तोच खरा योगी आणि संन्यासी म्हणायला पात्र आहे. येथे भगवान श्रीकृष्णांना कर्मयोगाचे महत्त्व सांगायचे आहे, जिथे माणूस काम करत असतानाही आत्मसाक्षात्काराकडे वाटचाल करू शकतो. निष्कर्ष: भगवान श्रीकृष्णाचा हा उपदेश कर्मयोगाचे महत्त्व आणि संन्यास आणि योगाचा खरा अर्थ काय आहे हे स्पष्ट करतो. ही केवळ कृतींपासून अलिप्तता नाही तर निःस्वार्थपणे कृती करणे आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.