ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 9

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯ ಅಕರ್ತೃತ್ವ ಭಾವನೆಯ ವಿವರಣೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಮಾತನಾಡುವಾಗ (`ಪ್ರಲಪನ್`), ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುವಾಗ (`ವಿಸೃಜನ್`), ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ (`ಗೃಹ್ಣನ್`), ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವಾಗ (`ಉನ್ಮಿಷನ್`) ಮತ್ತು ಮುಚ್ಚುವಾಗ (`ನಿಮಿಷನ್ ಅಪಿ`) - ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅನಿವಾರ್ಯ ಶಾರೀರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲೂ ಅವನು, 'ಇಂದ್ರಿಯಗಳೇ (`ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ`) ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ (`ಇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು`) ವರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ (`ವರ್ತಂತೇ`)' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ (`ಇತಿ ಧಾರಯನ್`). ಅವನು ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು (ಆತ್ಮವನ್ನು) ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.