ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 10

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಇರುವ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತಾವರೆ ಎಲೆಯ ದೃಷ್ಟಾಂತದೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು (`ಯಃ`) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು (`ಕರ್ಮಾಣಿ`) ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ (ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, 'ಇದು ನನ್ನದಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಸೇವೆ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ) (`ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಆಧಾಯ`), ಫಲದಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃತ್ವದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು (`ಸಂಗಂ`) ತ್ಯಜಿಸಿ (`ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ`) ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ (`ಕರೋತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ತಾವರೆ ಎಲೆಯು (`ಪದ್ಮಪತ್ರಂ ಇವ`) ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀರಿನಿಂದ (`ಅಂಭಸಾ`) ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ (`ಪಾಪೇನ` - ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಶಬ್ದವು ಪುಣ್ಯಕ್ಕೂ ಉಪಲಕ್ಷಣ) ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಲಿಪ್ಯತೇ`). ಭಗವದರ್ಪಣ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅನಾಸಕ್ತಿಯೇ ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಪ್ರಮುಖ ಉಪಾಯ.