अध्याय 5 · श्लोक 6

संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमाप्तुमयोगतः । योगयुक्तो मुनिर्ब्रह्म नचिरेणाधिगच्छति ॥ ५-६ ॥

अर्थ

परंतु हे महाबाहो अर्जुना, कर्मयोगाशिवाय मन इंद्रिये व शरीर यांच्याकडून होणाऱ्या सर्व कर्मांच्या बाबतीत कर्तेपणाचा त्याग होणे कठीण आहे. आणि भगवत्स्वरूपाचे चिंतन करणारा कर्मयोगी परब्रह्म परमात्म्याला फार लवकर प्राप्त होतो. ॥ ५-६ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण संन्यास आणि योग यातील फरक स्पष्ट करत आहेत. श्लोक: संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमप्तुमयोगथा । योगयुक्तो मुनिब्रह्म नचिरेनाधिगच्छति || 6 || तात्पर्य: हे महान शस्त्रधारी (पराक्रमी अर्जुना), संन्यासाचा मार्ग कठीण आहे आणि तो योगविना दुःखाचा अंत करण्यासाठी होतो. पण एक ऋषी (योगी) लवकरच ब्रह्माची प्राप्ती करतो. हा श्लोक स्पष्ट करतो की नुसत्या संन्यासाने (अध्यात्मिक साधना सोडून) मोक्ष मिळत नाही. संन्यास आणि योग हे दोन्ही मोक्षाचे मार्ग आहेत, परंतु योग (विशेषतः कर्मयोग) अधिक प्रभावी आहे. योगी आपली कृती नि:स्वार्थपणे करतो आणि त्यांच्याद्वारे ब्रह्मज्ञान प्राप्त करतो, तर त्यागाचा मार्ग कठीण आणि वेदनादायक असू शकतो. अशाप्रकारे, भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनाला समजावले की कर्मयोगाचा मार्ग अवलंबणे आणि ईश्वराची सेवा म्हणून कर्म करणे अधिक फलदायी आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.