ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 22

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ಏಕೆ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ (`ಸಂಸ್ಪರ್ಶಜಾಃ`) ಯಾವ ಭೋಗಗಳು (`ಯೇ ಭೋಗಾಃ ಹಿ`) ಇವೆಯೋ, ಅವು (`ತೇ`) ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇ (`ದುಃಖಯೋನಯಃ ಏವ`) ಆಗಿವೆ. ಅವು ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶವುಳ್ಳವು (`ಆದ್ಯಂತವಂತಃ`). ಹೇ ಕೌಂತೇಯ! ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿವೇಕಿಯು (`ಬುಧಃ`) ಅವುಗಳಲ್ಲಿ (`ತೇಷು`) ಆನಂದಪಡುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ರಮತೇ`)." ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ಮೂರು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ದುಃಖದಾಯಕ: 1. ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. 2. ಅವು ಅಶಾಶ್ವತ, ಬರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. 3. ಅವು ಆತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಈ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.