ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 21

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸುಖದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಬರುವುದಲ್ಲ, ಅಂತರಂಗದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ (`ಬಾಹ್ಯಸ್ಪರ್ಶೇಷು`) ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನು (`ಅಸಕ್ತ-ಆತ್ಮಾ`) ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ (`ಆತ್ಮನಿ`) ಯಾವ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸುಖವನ್ನು (`ಯತ್ ಸುಖಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೋ (`ವಿಂದತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಬ್ರಹ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಯೋಗದಿಂದ (ಐಕ್ಯದಿಂದ) ಕೂಡಿದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನಾಗಿ (`ಬ್ರಹ್ಮ-ಯೋಗ-ಯುಕ್ತ-ಆತ್ಮಾ`) ಅಕ್ಷಯವಾದ (ನಾಶವಿಲ್ಲದ, ಅಪಾರವಾದ) ಸುಖವನ್ನು (`ಸುಖಂ ಅಕ್ಷಯಂ`) ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ (`ಅಶ್ನುತೇ`). ಹೊರಗಿನ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನುಹಾಕಿ, ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನಿಗೆ ಸಿಗುವ ಆನಂದವು ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅಪಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.