ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 12

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಯೋಗಯುಕ್ತನಾದ (ಸಮಚಿತ್ತತೆಯುಳ್ಳ, ಕರ್ಮಯೋಗಿ) ಮತ್ತು ಅಯುಕ್ತನಾದ (ಯೋಗವಿಲ್ಲದವನು, ಸಕಾಮ ಕರ್ಮಿ) ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅಂತಿಮ ಗತಿಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯುಕ್ತನು (ಕರ್ಮಯೋಗಿ) (`ಯುಕ್ತಃ`) ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು (`ಕರ್ಮಫಲಂ`) ತ್ಯಜಿಸಿ (`ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ`) ನೈಷ್ಠಿಕವಾದ (ಸ್ಥಿರವಾದ, ಮೋಕ್ಷರೂಪವಾದ) ಶಾಂತಿಯನ್ನು (`ಶಾಂತಿಂ ನೈಷ್ಠಿಕೀಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಆಪ್ನೋತಿ`). ಆದರೆ ಅಯುಕ್ತನು (ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವನು) (`ಅಯುಕ್ತಃ`) ಕಾಮನೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ (`ಕಾಮಕಾರೇಣ`) ಫಲದಲ್ಲಿ (`ಫಲೇ`) ಆಸಕ್ತನಾಗಿ (`ಸಕ್ತಃ`) ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ (`ನಿಬಧ್ಯತೇ`). ಫಲತ್ಯಾಗವು ಶಾಂತಿ, ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾದರೆ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯು ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.