ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಜನ್ಮದ (ಅವತಾರದ) ಅಲೌಕಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದರೂ (`ಅಜಃ ಅಪಿ ಸನ್`), ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವು ನಾಶರಹಿತವಾಗಿದ್ದರೂ (`ಅವ್ಯಯಾತ್ಮಾ`), ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ (`ಭೂತಾನಾಂ`) ಈಶ್ವರನಾಗಿದ್ದರೂ (`ಈಶ್ವರಃ ಅಪಿ ಸನ್`), ನನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (ಶುದ್ಧ ಸತ್ವಮಯವಾದ ಯೋಗಮಾಯೆಯನ್ನು) (`ಪ್ರಕೃತಿಂ ಸ್ವಾಂ`) ಆಶ್ರಯಿಸಿ (`ಅಧಿಷ್ಠಾಯ`), ನನ್ನ ಆತ್ಮಮಾಯೆಯಿಂದ (ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯಿಂದ) (`ಆತ್ಮಮಾಯಯಾ`) ಅವತರಿಸುತ್ತೇನೆ (`ಸಂಭವಾಮಿ`)." ಭಗವಂತನ ಜನ್ಮವು ಜೀವಾತ್ಮಗಳಂತೆ ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಆಗುವುದಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರೆಮಾಡದೆ, ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಹಗಳು ದಿವ್ಯ, ಪ್ರಾಕೃತವಲ್ಲ.