अध्याय 4 · श्लोक 6

स्पष्टीकरण

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला या श्लोकात सांगतात की तो अजन्मा (ज्याचा जन्म नाही) आणि अविनाशी (जिचा कधीही नाश होत नाही). तो स्वतः विश्वातील सर्व प्राण्यांचा देव आहे, जो या संपूर्ण सृष्टीचे नियंत्रण आणि संचालन करतो. तरीसुद्धा, त्यांच्या मायेद्वारे (माया म्हणजे ईश्वराची दैवी शक्ती ज्याद्वारे तो या जगात खेळतो) ते वेळोवेळी या पृथ्वीवर अवतार घेतात. हा श्लोक देव आणि त्याची माया यांची शक्ती किती अद्भुत आणि अमर्याद आहे यावर प्रकाश टाकतो. जरी ते अजन्मा आणि अविनाशी आहेत, तरीही जेव्हा जेव्हा धार्मिकतेचे रक्षण करण्याची आणि अधर्माचा नाश करण्याची आवश्यकता असते तेव्हा ते त्यांच्या स्वतःच्या इच्छेने पृथ्वीवर अवतार घेतात. भगवंताचा हा अवतार म्हणजे त्याच्या दिव्य मायेचा खेळ आहे, ज्यामुळे तो जीवांच्या कल्याणासाठी या जगात प्रकट होतो.