ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 42

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಆಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದ್ದರಿಂದ (`ತಸ್ಮಾತ್`), ನಿನ್ನ (`ಆತ್ಮನಃ`) ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ (`ಹೃತ್ಸ್ಥಂ`), ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ (`ಅಜ್ಞಾನಸಂಭೂತಂ`) ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು (`ಏನಂ ಸಂಶಯಂ`) ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಖಡ್ಗದಿಂದ (`ಜ್ಞಾನ-ಅಸಿನಾ`) ಕತ್ತರಿಸಿ (`ಛಿತ್ವಾ`), (ಕರ್ಮ)ಯೋಗವನ್ನು (`ಯೋಗಂ`) ಆಶ್ರಯಿಸು (`ಆತಿಷ್ಠ`). ಭಾರತ! ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು (`ಉತ್ತಿಷ್ಠ`)." ಅರ್ಜುನನ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು. ಅದನ್ನು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕರ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ (ಸ್ವಧರ್ಮ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಏಳಬೇಕೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.