ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಒಂದು ಸಹಜವಾದ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕವಾದ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. "ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವು (`ಭವತಃ ಜನ್ಮ`) ಈಚಿನದು (`ಅಪರಂ`), ವಿವಸ್ವತನ (ಸೂರ್ಯನ) ಜನ್ಮವು (`ಜನ್ಮ ವಿವಸ್ವತಃ`) ಹಿಂದಿನದು (`ಪರಂ`). ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ಆದಿಯಲ್ಲಿ (`ಆದೌ`) (ವಿವಸ್ವತನಿಗೆ ಈ ಯೋಗವನ್ನು) ಹೇಳಿದ್ದೆ (`ಪ್ರೋಕ್ತವಾನ್ ಇತಿ`) ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ (`ಕಥಂ`) ತಿಳಿಯಲಿ (`ಏತತ್ ವಿಜಾನೀಯಾಂ`)?" ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತನ್ನ ಸಖನಾಗಿ, ಸಮಕಾಲೀನನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯುಗಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಸೂರ್ಯದೇವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇದು ಕೃಷ್ಣನ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ.