ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 35

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಗುರುಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಆ ಜ್ಞಾನದ ಫಲವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಪಾಂಡವ! ಯಾವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು (`ಯತ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ`) ತಿಳಿದ ನಂತರ ನೀನು ಪುನಃ (`ನ ಪುನಃ`) ಈ ರೀತಿಯ ಮೋಹವನ್ನು (`ಮೋಹಂ ಏವಂ`) ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲವೋ (`ಯಾಸ್ಯಸಿ`), ಮತ್ತು ಯಾವುದರಿಂದ (`ಯೇನ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ (`ಭೂತಾನಿ ಅಶೇಷೇಣ`) ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ (`ಆತ್ಮನಿ`) ಅನಂತರ ನನ್ನಲ್ಲಿ (ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ) (`ಅಥೋ ಮಯಿ`) ಕಾಣುವೆಯೋ (`ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ`), (ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು)." ಆ ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮನನ್ನೂ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನೂ ಕಾಣುವ ಏಕತ್ವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಂಶ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ.