ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 33

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ. "ಪರಂತಪ! ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ (`ದ್ರವ್ಯಮಯಾತ್ ಯಜ್ಞಾತ್`) ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞವು (ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರವಣ, ಮನನ, ನಿಧಿಧ್ಯಾಸನ) (`ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಃ`) ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು (`ಶ್ರೇಯಾನ್`). ಪಾರ್ಥ! ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳೂ (`ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ಅಖಿಲಂ`) ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ (`ಜ್ಞಾನೇ`) ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ (ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ) (`ಪರಿಸಮಾಪ್ಯತೇ`)." ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞಗಳು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾದರೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶ ಜ್ಞಾನಪ್ರಾಪ್ತಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದಾಗ ಕರ್ಮಗಳ ಆವಶ್ಯಕತೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.