ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ತಾನು ಅಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯ ಹೇಗಾಗಿದ್ದೇನೆಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕರ್ಮಗಳು (`ಕರ್ಮಾಣಿ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ (ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ) (`ನ ಲಿಂಪಂತಿ`). ನನಗೆ (`ಮೇ`) ಕರ್ಮಫಲದಲ್ಲಿ (`ಕರ್ಮಫಲೇ`) ಆಸೆಯಿಲ್ಲ (`ನ ಸ್ಪೃಹಾ`). ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (`ಇತಿ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಯಾರು ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ (`ಯಃ ಅಭಿಜಾನಾತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಕೂಡ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ (`ಕರ್ಮಭಿಃ`) ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಬಧ್ಯತೇ`)." ಭಗವಂತನು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ಮಫಲಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಯಾರು ಭಗವಂತನಂತೆ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರೂ ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.