ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 7

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮಯೋಗಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ (`ಅರ್ಜುನ`), ಯಾವನು (`ಯಃ ತು`) ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು (`ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ`) ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (`ಮನಸಾ`) ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ (`ನಿಯಮ್ಯ`), ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ (`ಅಸಕ್ತಃ`) ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ (`ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯೈಃ`) ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು (`ಕರ್ಮಯೋಗಂ`) ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೋ (`ಆರಭತೇ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ (`ವಿಶಿಷ್ಯತೇ`)." ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು. ಇದು ಡಾಂಭಿಕತೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಸಾಧನೆ.