ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 36

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳೇ ಶತ್ರುಗಳು, ಸ್ವಧರ್ಮ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ (`ಅನಿಚ್ಛನ್ ಅಪಿ`), ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ (`ಬಲಾತ್ ಇವ ನಿಯೋಜಿತಃ`) ಪಾಪಕಾರ್ಯವನ್ನು (`ಪಾಪಂ`) ಮಾಡಲು (`ಚರತಿ`) ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ (`ಕೇನ`) ಪ್ರೇರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ (`ಪ್ರಯುಕ್ತಃ ಅಯಂ ಪೂರುಷಃ`)? ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು (`ವಾೃಷ್ಣೇಯ`) ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪದ ಮೂಲ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದು ಅವನ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ.