ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 27
ಪ್ರಕೃತೇಃ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾನಿ ಗುಣೈಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ |
ಅಹಂಕಾರವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ ||
ಅರ್ಥ
ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳೇ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೂಢನು ತಾನೇ ಮಾಡುವವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಕರ್ತೃತ್ವದ ಅಭಿಮಾನವೇ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳು (`ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ`) ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ (`ಪ್ರಕೃತೇಃ ಗುಣೈಃ`) ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ (`ಕ್ರಿಯಮಾಣಾನಿ`). ಆದರೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೂಢನಾದವನು (`ಅಹಂಕಾರವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ`) 'ನಾನೇ ಕರ್ತನು' (`ಕರ್ತಾ ಅಹಂ ಇತಿ`) ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ (`ಮನ್ಯತೇ`)." ನಿಜವಾಗಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳ (ಸತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು) ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮವು ಅಕರ್ತೃ. ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ, ಜೀವಿಯು ತಾನೇ ಕರ್ತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕರ್ಮಬಂಧನಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.