ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 17

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆದರೆ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ ಈ ಲೌಕಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಬಂಧನವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವ ಮಾನವನು (`ಯಃ ಮಾನವಃ ತು`) ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ರಮಿಸುವವನೋ (`ಆತ್ಮರತಿಃ ಏವ ಸ್ಯಾತ್`), ಆತ್ಮನಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತನೋ (`ಆತ್ಮತೃಪ್ತಃ ಚ`), ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತುಷ್ಟನೋ (`ಆತ್ಮನಿ ಏವ ಚ ಸಂತುಷ್ಟಃ`), ಅವನಿಗೆ (`ತಸ್ಯ`) ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯ (`ಕಾರ್ಯಂ`) ಇರುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ವಿದ್ಯತೇ`)." ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯು ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸುಖ, ತೃಪ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಲೌಕಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.