અધ્યાય 3 · શ્લોક 17
યસ્ત્વાત્મરતિરેવ સ્યાદાત્મતૃપ્તશ્ચ માનવઃ |
આત્મન્યેવ ચ સન્તુષ્ટસ્તસ્ય કાર્યં ન વિદ્યતે || ૧૭ ||
અર્થ
પરંતુ જે મનુષ્ય આત્મામાં જ રમમાણ રહેનારો, આત્મા વડે જ તૃપ્ત, અને આત્મામાં જ સંતુષ્ટ હોય છે, તેના માટે કોઈ કર્તવ્ય બાકી રહેતું નથી.
ભાષ્ય
અગાઉના શ્લોકોમાં કર્મની અનિવાર્યતા અને યજ્ઞચક્રનું મહત્વ સમજાવ્યા પછી, ભગવાન હવે આત્મજ્ઞાની પુરુષની સ્થિતિ વર્ણવે છે. જેણે આત્મસાક્ષાત્કાર કરી લીધો છે, જેણે પોતાના સાચા સ્વરૂપ (આત્મા) ને જાણી લીધું છે, તેને બહારના વિષયોમાં કોઈ રુચિ રહેતી નથી. તે પોતાના આત્મામાં જ આનંદ અનુભવે છે (આત્મરતિ), આત્માથી જ તેને પૂર્ણ તૃપ્તિ મળે છે (આત્મતૃપ્ત), અને તે પોતાના આત્મામાં જ સંતોષ પામે છે (આત્મસંતુષ્ટ). આવા જ્ઞાની પુરુષ માટે શાસ્ત્રોએ નિર્દેશેલા કર્તવ્યો સહિત કોઈ પણ કર્મ કરવાની જરૂરિયાત રહેતી નથી, કારણ કે તેણે જીવનનું પરમ લક્ષ્ય પ્રાપ્ત કરી લીધું છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.