ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 1

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ (ಸಾಂಖ್ಯ) ಮತ್ತು ಸಮತ್ವ ಬುದ್ಧಿಯ (ಬುದ್ಧಿಯೋಗ) ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ಈಗ ಕ್ರೂರವಾದ ಯುದ್ಧವೆಂಬ 'ಕರ್ಮ'ದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. 'ಬುದ್ಧಿ' (ಜ್ಞಾನ/ವಿವೇಕ) ಯು 'ಕರ್ಮ'ಕ್ಕಿಂತ (ಕ್ರಿಯೆ) ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದರೆ, ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರಬಾರದೇಕೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಸಂಶಯ. 'ಜನಾರ್ದನ' (ಜನರನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವ/ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವ) ಮತ್ತು 'ಕೇಶವ' (ಸುಂದರ ಕೇಶವುಳ್ಳವ/ಕೇಶಿ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಂದವ) ಎಂಬ ಸಂಬೋಧನೆಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ದಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.