ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 72

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಪಾರ್ಥ! ಇದು (`ಏಷಾ`) ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿ (ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತ ಸ್ಥಿತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿ) (`ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿಃ`). ಇದನ್ನು (`ಏನಾಂ`) ಪಡೆದು (`ಪ್ರಾಪ್ಯ`) ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ವಿಮುಹ್ಯತಿ`). ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿಯಾದರೂ (`ಅಂತಕಾಲೇ ಅಪಿ`) ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ (`ಅಸ್ಯಾಂ`) ನೆಲೆನಿಂತರೆ (`ಸ್ಥಿತ್ವಾ`), ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣವನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವಿಕೆ, ಪರಮ ಮುಕ್ತಿ) (`ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಋಚ್ಛತಿ`)." ಈ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಗುರಿ. ಇದನ್ನು ತಲುಪಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಸಾರದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಾದರೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.