ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 8

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ದುಃಖದ ಆಳವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ (`ಭೂಮೌ`) ಶತ್ರುಗಳಿಲ್ಲದ (`ಅಸಪತ್ನಂ`) ಸಮೃದ್ಧವಾದ (`ಋದ್ಧಂ`) ರಾಜ್ಯವನ್ನು (`ರಾಜ್ಯಂ`) ಪಡೆದರೂ (`ಅವಾಪ್ಯ`), ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು (`ಸುರಾಣಾಂ ಅಪಿ ಚ ಆಧಿಪತ್ಯಂ`) ಪಡೆದರೂ ಸಹ, ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಶೋಷಿಸುತ್ತಿರುವ (`ಉಚ್ಛೋಷಣಂ ಇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ`) ನನ್ನ ಈ ದುಃಖವನ್ನು (`ಮಮ ಶೋಕಂ`) ಹೋಗಲಾಡಿಸಬಲ್ಲ (`ಅಪನುದ್ಯಾತ್ ಯತ್`) ಯಾವುದನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ (`ನ ಹಿ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ`)." ಲೌಕಿಕ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯಾವುದೇ ಸುಖವು ತನ್ನ ಈ ಆಳವಾದ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾರದು ಎಂದು ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಹಾರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.