ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 64

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನ ಸ್ಥಿತಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. "ಆದರೆ (`ತು`), ಆತ್ಮವಶ್ಯನಾದ (ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡ) (`ವಿಧೇಯಾತ್ಮಾ`) ಸಾಧಕನು, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ (`ರಾಗದ್ವೇಷವಿಯುಕ್ತೈಃ`) ಮತ್ತು ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವ (`ಆತ್ಮವಶ್ಯೈಃ`) ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ (`ಇಂದ್ರಿಯೈಃ`) (ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ) ವಿಷಯಗಳನ್ನು (`ವಿಷಯಾನ್`) ಸೇವಿಸುತ್ತಾ (`ಚರನ್`), ಪ್ರಸಾದವನ್ನು (ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಸನ್ನತೆ, ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ) (`ಪ್ರಸಾದಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ`)." ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವನು, ಲೌಕಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗಲೂ, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗದೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.