ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 61

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಉಪಾಯವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು (`ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ`) ಸಂಯಮದಲ್ಲಿಟ್ಟು (`ಸಂಯಮ್ಯ`), ಯುಕ್ತನಾಗಿ (ಸಮಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಯೋಗನಿಷ್ಠನಾಗಿ) (`ಯುಕ್ತಃ`) ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿಯೆಂದು (`ಮತ್ಪರಃ`) ಭಾವಿಸಿ ಇರಬೇಕು (`ಆಸೀತ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`), ಯಾವನ (`ಯಸ್ಯ`) ಇಂದ್ರಿಯಗಳು (`ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ`) ವಶದಲ್ಲಿವೆಯೋ (`ವಶೇ`), ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯು (`ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ`) ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ (`ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ`)." ಕೇವಲ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಲದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.