ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 57
ಯಃ ಸರ್ವತ್ರಾನಭಿಸ್ನೇಹಸ್ತತ್ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಂ |
ನಾಭಿನಂದತಿ ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ||
ಅರ್ಥ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಒಳಿತಿಗಾಗಲಿ ಕೆಡಕುಗಳಿಗಾಗಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅದನ್ನು ಹೊಗಳುವುದೂ ಇಲ್ಲವೋ, ದ್ವೇಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಮೂರನೇ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅನಾಸಕ್ತಿ. "ಯಾವನು (`ಯಃ`) ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ (`ಸರ್ವತ್ರ`) ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದಾನೋ (`ಅನಭಿಸ್ನೇಹಃ`), ಮತ್ತು ಆಯಾ ಶುಭ (`ಶುಭಂ`) ಅಥವಾ ಅಶುಭ (`ಅಶುಭಂ`) ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆದು (`ತತ್ ತತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ`) ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲವೋ (`ನ ಅಭಿನಂದತಿ`) ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ (`ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ`), ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯು (`ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ`) ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ (`ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ`)." ಅವನು ತನಗೆ ಬರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.