અધ્યાય 2 · શ્લોક 57
यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् |
नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता || ५७ ||
અર્થ
જે પુરુષ સર્વત્ર સ્નેહરહિત ('યઃ સર્વત્ર અનભિસ્નેહઃ') થઈને તે તે શુભ ('શુભમ્') કે અશુભ ('અશુભમ્') વસ્તુઓને પ્રાપ્ત થઈને ('તત્ તત્ પ્રાપ્ય') ન તો પ્રસન્ન થાય છે ('ન અભિનન્દતિ') કે ન તો દ્વેષ કરે છે ('ન દ્વેષ્ટિ'), તેની બુદ્ધિ ('તસ્ય પ્રજ્ઞા') સ્થિર ('પ્રતિષ્ઠિતા') છે.
ભાષ્ય
સ્થિતપ્રજ્ઞનું વધુ એક લક્ષણ છે સર્વત્ર અનાસક્તિ ('અનભિસ્નેહઃ'). તેનો અર્થ પ્રેમ કે કરુણાનો અભાવ નથી, પણ મમતા કે આસક્તિનો અભાવ છે. તે કોઈ વ્યક્તિ, વસ્તુ કે પરિસ્થિતિ સાથે બંધાતો નથી. જીવનમાં જ્યારે સારી (શુભ) કે ખરાબ (અશુભ) પરિસ્થિતિ આવે, ત્યારે તે હર્ષ કે શોક વ્યક્ત કરતો નથી. તે બંનેને સમભાવથી જુએ છે, ન તો અભિનંદન આપે છે, ન દ્વેષ કરે છે. આવી સમતા જ સ્થિર પ્રજ્ઞાની નિશાની છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.