ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 55

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅವನು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. "ಪಾರ್ಥ! ಯಾವಾಗ (`ಯದಾ`) ಮನುಷ್ಯನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ (`ಮನೋಗತಾನ್`) ಎಲ್ಲಾ (`ಸರ್ವಾನ್`) ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು (ಬಯಕೆಗಳನ್ನು) (`ಕಾಮಾನ್`) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ (`ಪ್ರಜಹಾತಿ`), ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ (`ಆತ್ಮನಾ`) ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ (`ಆತ್ಮನಿ ಏವ`) ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ (`ತುಷ್ಟಃ`), ಆಗ (`ತದಾ`) ಅವನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನೆಂದು (`ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞಃ`) ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`)." ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಸುಖವು ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಆತ್ಮತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.