ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 52

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಬುದ್ಧಿಯೋಗದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವಾಗ (`ಯದಾ`) ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯು (`ತೇ ಬುದ್ಧಿಃ`) ಮೋಹವೆಂಬ ಕೊಳಕನ್ನು (ಅಜ್ಞಾನದ ದಟ್ಟ ಕಾಡನ್ನು) (`ಮೋಹಕಲಿಲಂ`) ದಾಟುವುದೋ (`ವ್ಯತಿತರಿಷ್ಯತಿ`), ಆಗ (`ತದಾ`) ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರ (`ಶ್ರುತಸ್ಯ`) ಮತ್ತು ಕೇಳಬೇಕಾದ್ದರ (`ಶ್ರೋತವ್ಯಸ್ಯ ಚ`) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವೇದವನ್ನು (ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು, ಅಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು) (`ನಿರ್ವೇದಂ`) ಹೊಂದುವೆ (`ಗಂತಾಸಿ`)." ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯಾಗಿ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಅರಿವು ಮೂಡಿದಾಗ, ಲೌಕಿಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಚನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಜವಾದ ವೈರಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸಾಧಕನು ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.