अध्याय 2 · श्लोक 52

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला आश्वासन देतात की जेव्हा त्याची बुद्धी भ्रमाच्या अंधारातून पूर्णपणे मुक्त होईल, म्हणजेच जेव्हा त्याला त्याच्या अंतर्भूत विवेकशक्तीची प्राप्ती होईल आणि अज्ञानाचा पडदा दूर होईल, तेव्हा तो ऐहिक विषय आणि ज्ञान प्राप्त करू शकेल. ते वैराग्यपूर्वक पाहण्यास सक्षम असेल. मोहकलिलम बुद्धी: हा वाक्प्रचार गोंधळाच्या स्थितीला सूचित करतो, जेव्हा एखाद्या व्यक्तीला योग्य आणि अयोग्य याची जाणीव नसते. याचा अर्थ माणसाच्या मनावर आणि बुद्धीवर असलेले अज्ञान आणि संभ्रमाचे थर दूर झाले आहेत. व्यतितिरिष्यति: म्हणजे "ओलांडणे" किंवा "पासून दूर जाणे". जेव्हा बुद्धी या भ्रमांच्या पलीकडे जाते, तेव्हा एक नवीन समज आणि दृष्टीकोन प्राप्त होईल. निर्वेदम: याचा अर्थ 'निष्कर्ष' किंवा 'उदासीनता' असा होतो. जेव्हा बुद्धी संभ्रमापासून मुक्त होते, तेव्हा व्यक्तीला ऐकण्यात आणि समजण्यात वैराग्य प्राप्त होते. श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च: याचा अर्थ 'ऐकण्यायोग्य आणि ऐकलेले विषय'. हे दर्शविते की ती व्यक्ती आता त्या विषयांकडे एका नवीन प्रकाशात बघेल, आणि त्यांच्याबद्दल कोणतीही वैयक्तिक आसक्ती किंवा पूर्वग्रह नसेल. अशा प्रकारे, हा श्लोक आपल्याला शिकवतो की जेव्हा आपली बुद्धी भ्रमाच्या अंधारातून मुक्त होते, तेव्हा आपल्याला नवीन आणि योग्य प्रकाशात ज्ञान आणि अनुभव समजू लागतात.