અધ્યાય 2 · શ્લોક 52
यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति |
तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च || ५२ ||
અર્થ
જ્યારે ('યદા') તારી બુદ્ધિ ('તે બુદ્ધિઃ') મોહરૂપી કાદવને ('મોહકલિલમ્') નિઃસંશયપણે પાર કરી જશે ('વ્યતિતરિષ્યति'), ત્યારે ('તદા') તું સાંભળેલા ('શ્રુતસ્ય') અને સાંભળવા યોગ્ય ('શ્રોતવ્યસ્ય') (ભોગો) પ્રત્યે વૈરાગ્યને ('નિર્વેદમ્') પામીશ ('ગન્તાસિ').
ભાષ્ય
જ્ઞાન અને વૈરાગ્યનો સંબંધ અહીં દર્શાવાયો છે. 'મોહકલિલ' એટલે ભ્રમ, અજ્ઞાન અને આસક્તિનો ગાઢ કાદવ. જ્યારે નિષ્કામ કર્મયોગના આચરણથી બુદ્ધિ શુદ્ધ થઈને આ મોહના કાદવને પાર કરી જાય છે, ત્યારે વ્યક્તિને આ લોક અને પરલોકના ભોગો (જેના વિશે શાસ્ત્રોમાં સાંભળ્યું હોય કે સાંભળવાનું હોય) પ્રત્યે સ્વાભાવિક રીતે 'નિર્વેદ' એટલે કે વૈરાગ્ય, ઉદાસીનતા ઉત્પન્ન થાય છે. કારણ કે તેને ક્ષણિક ભોગોની નિરર્થકતા અને આત્મિક આનંદની શ્રેષ્ઠતા સમજાઈ જાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.