ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 49

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಬುದ್ಧಿಯೋಗದ (ಸಮಚಿತ್ತತೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮ) ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಧನಂಜಯ! ಬುದ್ಧಿಯೋಗಕ್ಕೆ (ಸಮತ್ವ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ) (`ಬುದ್ಧಿಯೋಗಾತ್`) ಹೋಲಿಸಿದರೆ, (ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ) ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮವು (`ಕರ್ಮ`) ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳಾದದ್ದು (`ಅವರಂ ದೂರೇಣ ಹಿ`). ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು (ಸಮತ್ವ) ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ (`ಬುದ್ಧೌ`) ಶರಣು ಹೊಂದು (`ಶರಣಂ ಅನ್ವಿಚ್ಛ`). ಏಕೆಂದರೆ, ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು (`ಫಲಹೇತವಃ`) ಕೃಪಣರು (ದೀನರು, ನೀಚರು) (`ಕೃಪಣಾಃ`)." ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ರಹಿತವಾಗಿ ಕೇವಲ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ದೀನರು. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಸಮಚಿತ್ತತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾನೆ.