अध्याय 2 · श्लोक 49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय । बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥ २-४९ ॥
अर्थ
या समत्वरूप बुद्धियोगापेक्षा सकाम कर्म अत्यंत तुच्छ आहे. म्हणून हे धनंजय अर्जुना, तू समबुद्धीतच रक्षणाचा उपाय शोध म्हणजे बुद्धियोगाचा आश्रय घे. कारण फळाची इच्छा बाळगणारे अत्यंत दीन असतात. ॥ २-४९ ॥
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण येथे बुद्धियोग आणि कर्मयोग यातील फरक स्पष्ट करतात. या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला बुद्धिमत्तेने (ज्ञानाने) आपली कृती करण्याचा सल्ला देत आहेत आणि त्याच्या कृतींच्या परिणामांची आसक्ती सोडून देतात. "दुरेन हयवरम् कर्म" या श्लोकाचा अर्थ: कर्म दोन प्रकारचे आहेत - एक चांगले आणि एक वाईट. येथे 'डुरेन' हा शब्द 'वाईट' असा आहे. वाईट कृत्ये ती असतात जी केवळ भौतिक सुखासाठी केली जातात आणि ज्याचे परिणाम शेवटी दुःखात होतात. "बुद्धयोगधनजय": 'बुद्धयोग' म्हणजे आत्म-ज्ञान किंवा तर्कशुद्ध आकलनाने केलेली कृती. अर्जुनला इथे 'धनंजय' संबोधले जात आहे. श्रीकृष्ण अर्जुनाला बुद्धयोगाद्वारे आपले कार्य करण्यास सांगत आहेत.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.