ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 41

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕುರುನಂದನ! ಈ (ಕರ್ಮಯೋಗ) ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ (`ಇಹ`) ಬುದ್ಧಿಯು (`ಬುದ್ಧಿಃ`) ಒಂದೇ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ (`ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ಮಿಕಾ ಏಕಾ`). ಆದರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲದವರ (`ಅವ್ಯವಸಾಯಿನಾಂ`) ಬುದ್ಧಿಗಳು (`ಬುದ್ಧಯಃ`) ಅನೇಕ ಕವಲುಗಳಾಗಿ (`ಬಹುಶಾಖಾಃ ಹಿ`) ಮತ್ತು ಅನಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ (`ಅನಂತಾಃ ಚ`)." ಕರ್ಮಯೋಗಿಗೆ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಭಗವಂತನ ಸೇವೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ದೃಢ ಗುರಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಮನಸ್ಸು ನಾನಾ ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದುಹಂಚಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ, ಅವರಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಗುರಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.