ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನ ಖಂಡನೆಯಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿತನಾದರೂ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಮೂಲಭೂತ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಪುನಃ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಮಧುಸೂದನ! ಅರಿಸೂದನ (ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ)! ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ (`ಸಂಖ್ಯೇ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರಾದ (`ಪೂಜಾರ್ಹೌ`) ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ (`ಇಷುಭಿಃ`) ಹೇಗೆ (`ಕಥಂ`) ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಲಿ (`ಪ್ರತಿಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಿ`)?" ಅರ್ಜುನನ ಸಮಸ್ಯೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮದ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿದೆ. ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನಂತಹ ಪೂಜ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅಧರ್ಮವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. 'ಅರಿಸೂದನ' ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುವುದು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶತ್ರುನಾಶ ಸಹಜವಾದರೂ, ತನಗೆ ಪೂಜ್ಯರ ವಧೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸುವಂತಿದೆ.