ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 3

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಪಾರ್ಥ (ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ), ನೀನು ಕ್ಲೈಬ್ಯವನ್ನು (`ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ` - ನಪುಂಸಕತ್ವ, ಹೇಡಿತನ) ಹೊಂದಬೇಡ (`ಮಾ ಸ್ಮ ಗಮಃ`). ಇದು ನಿನಗೆ (`ತ್ವಯಿ`) ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ (`ನ ಏತತ್ ಉಪಪದ್ಯತೇ`). ಹೇ ಪರಂತಪ (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನೇ, ವೀರನೇ)! ಈ ಕ್ಷುದ್ರವಾದ (`ಕ್ಷುದ್ರಂ` - ತುಚ್ಛವಾದ, ನೀಚವಾದ) ಹೃದಯದ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು (`ಹೃದಯದೌರ್ಬಲ್ಯಂ`) ತ್ಯಜಿಸಿ (`ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ`) ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು (`ಉತ್ತಿಷ್ಠ`)." ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ವೀರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ (`ಪರಂತಪ`), ಅವನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅವನ ನಿಜವಾದ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಈ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.