ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 31

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಅರ್ಜುನನ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವಾದ 'ಸ್ವಧರ್ಮ'ದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು (`ಸ್ವಧರ್ಮಂ ಅಪಿ ಚ`) ಪರಿಗಣಿಸಿಯೂ (`ಅವೇಕ್ಷ್ಯ`) ನೀನು ಕಂಪಿಸಲು (ಹಿಂಜರಿಯಲು) (`ವಿಕಂಪಿತುಂ`) ಅರ್ಹನಲ್ಲ (`ನ ಅರ್ಹಸಿ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`), ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ (`ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಯ`) ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾದ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ (`ಧರ್ಮ್ಯಾತ್ ಯುದ್ಧಾತ್`) ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ (`ಶ್ರೇಯಃ`) ಬೇರೊಂದು (`ಅನ್ಯತ್`) ಕರ್ತವ್ಯವಿಲ್ಲ (`ನ ವಿದ್ಯತೇ`)." ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಶೋಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅರ್ಜುನನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ಅವನ ಪ್ರಮುಖ ಕರ್ತವ್ಯ (ಸ್ವಧರ್ಮ). ಅದರಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.