ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 29

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆತ್ಮದ ಸ್ವರೂಪವು ಎಷ್ಟು ಗಹನ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಕೆಲವೊಬ್ಬನು (`ಕಶ್ಚಿತ್`) ಈ ಆತ್ಮವನ್ನು (`ಏನಂ`) ಆಶ್ಚರ್ಯದಂತೆ (`ಆಶ್ಚರ್ಯವತ್`) ಕಾಣುತ್ತಾನೆ (`ಪಶ್ಯತಿ`). ಹಾಗೆಯೇ (`ತಥಾ ಏವ`) ಇನ್ನೊಬ್ಬನು (`ಅನ್ಯಃ`) ಇದನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಂತೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ (`ವದತಿ`). ಮತ್ತೊಬ್ಬನು (`ಅನ್ಯಃ`) ಇದನ್ನು (`ಏನಂ`) ಆಶ್ಚರ್ಯದಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ (`ಶೃಣೋತಿ`). ಆದರೆ, ಕೇಳಿದ ಮೇಲೂ (`ಶ್ರುತ್ವಾ ಅಪಿ`) ಯಾರೊಬ್ಬರೂ (`ಕಶ್ಚಿತ್`) ಇದನ್ನು (`ಏನಂ`) ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತಿರುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಚ ಏವ ವೇದ`)." ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಅನುಭವದಿಂದ ಬರಬೇಕಾದದ್ದು. ಇದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವವರು ವಿರಳ.