अध्याय 2 · श्लोक 29

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याच्या दिव्य स्वरूपाचे आणि त्याच्या शाश्वततेचे वर्णन करत आहेत. अनेक लोक आत्म्याबद्दल वेगवेगळ्या प्रतिक्रिया दर्शवतात. काही लोक आत्म्याचे अस्तित्व आणि त्याची वैशिष्ट्ये पाहून आश्चर्यचकित होतात, तर काही लोक ते समजून घेण्याच्या प्रयत्नात बरेच काही बोलतात, परंतु त्यांच्या शब्दात खोली नसते. काही लोक आत्म्याबद्दल ऐकतात परंतु तरीही त्यांची वास्तविकता समजत नाही. अशा प्रकारे, आत्म्याचे सत्य इतके खोल आणि सूक्ष्म आहे की कोणीही ते पूर्णपणे जाणू शकत नाही. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण शिकवतात की आत्म्याचे वास्तव समजून घेणे ही एक खोल आणि सूक्ष्म प्रक्रिया आहे आणि ती साधना आणि ज्ञानानेच शक्य आहे.