અધ્યાય 2 · શ્લોક 29
आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेन- माश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः |
आश्चर्यवच्चैनमन्यः शृणोति श्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् || २९ ||
અર્થ
કોઈક ('કશ્ચિત્') આ (આત્મા) ને ('એનમ્') આશ્ચર્યની જેમ જુએ છે ('આશ્ચર્યવત્ પશ્યતિ'), તે જ રીતે બીજો કોઈક ('અન્યઃ') આશ્ચર્યની જેમ તેનું વર્ણન કરે છે ('આશ્ચર્યવત્ વદતિ'), અને વળી બીજો કોઈક ('અન્યઃ') આશ્ચર્યની જેમ તેના વિશે સાંભળે છે ('આશ્ચર્યવત્ શૃણોતિ'); છતાં પણ ('અપિ') સાંભળીને ('શ્રુત્વા') પણ કોઈક જ ('કશ્ચિત્') આને યથાર્થ રીતે જાણે છે ('વેદ ન ચ એવ'). (અર્થાત્, યથાર્થ જાણનારા વિરલ છે).
ભાષ્ય
આત્માના ગહન અને સૂક્ષ્મ સ્વરૂપને કારણે તેને સમજવો અત્યંત કઠિન છે. ભગવાન કહે છે કે ઘણા લોકો આત્માના વિષયને આશ્ચર્યજનક માનીને જુએ છે, બોલે છે કે સાંભળે છે. તેની વાતો કરવી, સાંભળવી એ બધું આશ્ચર્ય જેવું લાગે છે, કારણ કે તે ઇન્દ્રિયો અને સામાન્ય બુદ્ધિથી પર છે. પરંતુ, આ બધું કર્યા પછી પણ, તેને ખરેખર યથાર્થ સ્વરૂપે જાણનારા ('વેદ') તો કોઈક વિરલ વ્યક્તિ જ હોય છે. આત્મજ્ઞાન માત્ર બૌદ્ધિક ચર્ચા કે શ્રવણથી નહીં, પણ સાધના, શુદ્ધિ અને અનુભૂતિથી પ્રાપ્ત થાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.