ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 10

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಂಜಯನು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಹೇ ಭಾರತ (ಭರತವಂಶದವನೇ - ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೇ)! ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ (`ಸೇನಯೋಃ ಉಭಯೋಃ ಮಧ್ಯೇ`) ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವ (`ವಿಷೀದಂತಂ`) ಅವನಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) (`ತಂ`), ಹೃಷೀಕೇಶನು (ಕೃಷ್ಣನು) ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ (`ಪ್ರಹಸನ್ ಇವ`) ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು (`ಇದಂ ವಚಃ`) ಹೇಳಿದನು (`ಉವಾಚ`)." ಕೃಷ್ಣನ ನಸುನಗೆಯು ಹಲವಾರು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಧ್ವನಿಸಬಹುದು: ಅರ್ಜುನನ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ, ಮುಂದೆ ತಾನು ನೀಡಲಿರುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುವುದೆಂಬ ಭರವಸೆ, ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಸೀಮಿತತೆಯ ಅರಿವು ಇತ್ಯಾದಿ. ಇದು ಕೃಷ್ಣನ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.