અધ્યાય 2 · શ્લોક 10

તમુવાચ હૃષીકેશઃ પ્રહસન્નિવ ભારત |

સેનયોરુભયોર્મધ્યે વિષીદન્તમિદં વચઃ || ૧૦ ||

અર્થ

હે ભારત (ધૃતરાષ્ટ્ર)! બંને સેનાઓની મધ્યમાં ('સેનયોઃ ઉભયોઃ મધ્યે') શોક કરતા ('વિષીદન્તમ્') તે અર્જુન પ્રત્યે, હૃષીકેશ (શ્રીકૃષ્ણ) જાણે હસતા હોય તેમ ('પ્રહસન્ ઇવ') આ વચન બોલ્યા.

ભાષ્ય

સંજય હવે શ્રીકૃષ્ણની પ્રતિક્રિયા વર્ણવે છે. અર્જુનની ગંભીર અને શોકમગ્ન સ્થિતિ જોઈને ભગવાન કૃષ્ણ, જે 'હૃષીકેશ' (ઇન્દ્રિયોના સ્વામી) છે, તેઓ સહેજ સ્મિત કરે છે ('પ્રહસન્ ઇવ'). આ સ્મિત ઉપહાસનું નથી, પરંતુ કરુણા, સ્નેહ અને અર્જુનના અજ્ઞાન તથા તેના નિવારણની પોતાની ક્ષમતા પ્રત્યેના આત્મવિશ્વાસનું સૂચક છે. યુદ્ધભૂમિમાં, બે સેનાઓની વચ્ચે, શોકમગ્ન અર્જુનને ભગવાનનો ઉપદેશ શરૂ થાય છે.

Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.