ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 37

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ ಸುಖದ ಲಕ್ಷಣಗಳು. "ಯಾವುದು (`ಯತ್ ತತ್`) ಆರಂಭದಲ್ಲಿ (`ಅಗ್ರೇ`) ವಿಷದಂತೆ (`ವಿಷಂ ಇವ`) (ಕಷ್ಟಕರ, ಅರುಚಿಕರ ಎನಿಸುತ್ತದೆಯೋ) ಆದರೆ ಪರಿಣಾಮದಲ್ಲಿ (`ಪರಿಣಾಮೇ`) ಅಮೃತದಂತೆ (`ಅಮೃತ-ಉಪಮಂ`) (ಆನಂದದಾಯಕ, ಹಿತಕರ) ಆಗುತ್ತದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಆತ್ಮ (ಸ್ವಸ್ವರೂಪ) ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ (ನಿರ್ಮಲತೆಯಿಂದ, ಶಾಂತಿಯಿಂದ) (`ಆತ್ಮ-ಬುದ್ಧಿ-ಪ್ರಸಾದ-ಜಂ`) ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಸುಖವು (`ತತ್ ಸುಖಂ`) ಸಾತ್ವಿಕವೆಂದು (`ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ`) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (`ಪ್ರೋಕ್ತಂ`)." ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಧ್ಯಾನ, ಜ್ಞಾನಾಭ್ಯಾಸ ಮುಂತಾದವು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಕರವೆನಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಅಂತಿಮ ಫಲವು ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪರಮಾನಂದವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸಾತ್ವಿಕ ಸುಖ.