ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 20

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ (`ಯೇನ`) ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ತೋರುವ (`ವಿಭಕ್ತೇಷು`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ (`ಸರ್ವಭೂತೇಷು`) ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದ (`ಅವಿಭಕ್ತಂ`), ನಾಶರಹಿತವಾದ (`ಅವ್ಯಯಂ`) ಒಂದೇ ಆತ್ಮಭಾವವನ್ನು (`ಏಕಂ ಭಾವಂ`) (ಸಾಧಕನು) ಕಾಣುತ್ತಾನೋ (`ಈಕ್ಷತೇ`), ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು (`ತತ್ ಜ್ಞಾನಂ`) ಸಾತ್ವಿಕವೆಂದು (`ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ`) ತಿಳಿ (`ವಿದ್ಧಿ`)." ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆತ್ಮತತ್ವವು ಒಂದೇ, ಅದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿ ಎಂಬ ಏಕತ್ವದ ಅರಿವೇ ಸಾತ್ವಿಕ ಜ್ಞಾನ. ಇದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಜ್ಞಾನ.