ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 11

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಂಪೂರ್ಣ ಕರ್ಮತ್ಯಾಗವು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದೂ, ಕರ್ಮಫಲತ್ಯಾಗವೇ ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗವೆಂದೂ ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`) ದೇಹಧಾರಿಯಿಂದ (ದೇಹವಿರುವ ಜೀವಿಯಿಂದ) (`ದೇಹಭೃತಾ`) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು (`ಕರ್ಮಾಣಿ`) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (`ಅಶೇಷತಃ`) ತ್ಯಜಿಸಲು (`ತ್ಯಕ್ತುಂ`) ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ (`ನ ಶಕ್ಯಂ`). ಆದರೆ (`ತು`) ಯಾವನು (`ಯಃ`) ಕರ್ಮಫಲತ್ಯಾಗಿಯೋ (ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನೋ) (`ಕರ್ಮಫಲತ್ಯಾಗೀ`), ಅವನೇ (`ಸಃ`) ತ್ಯಾಗಿ (`ತ್ಯಾಗೀ ಇತಿ`) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ (`ಅಭಿಧೀಯತೇ`)." ದೇಹವಿರುವವರೆಗೂ ಉಸಿರಾಡುವುದು, ತಿನ್ನುವುದು, ಮಲಗುವುದು ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡುವುದು 'ತ್ಯಾಗ'ವಲ್ಲ. ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ಗೀತೆಯು ಹೇಳುವ ನಿಜವಾದ 'ತ್ಯಾಗ'.