ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 10

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಾತ್ವಿಕ ತ್ಯಾಗಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ (`ಸತ್ತ್ವಸಮಾವಿಷ್ಟಃ`), ಮೇಧಾವಿಯಾದ (ವಿವೇಕಿಯಾದ) (`ಮೇಧಾವೀ`), ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ (`ಛಿನ್ನಸಂಶಯಃ`) ಆ ತ್ಯಾಗಿಯು (`ತ್ಯಾಗೀ`), ಅಕುಶಲವಾದ (ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯವಾದ) ಕರ್ಮವನ್ನು (`ಅಕುಶಲಂ ಕರ್ಮ`) ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ`), ಕುಶಲವಾದ (ಸುಲಭವಾದ ಅಥವಾ ಪ್ರಿಯವಾದ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ (`ಕುಶಲೇ`) ಆಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಅನುಷಜ್ಜತೇ`). ಅವನು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅದರಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಲಭವಾದ, ಇಷ್ಟವಾದ ಕರ್ತವ್ಯ ಬಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಆಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಕರ್ಮದ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.