ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 8

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೂರನೆಯ ಗುಣವಾದ ತಮೋಗುಣದ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಬಂಧಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದರೆ (`ತು`) ತಮೋಗುಣವು (`ತಮಃ`) ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು (`ಅಜ್ಞಾನಜಂ`) ಎಂದೂ, ಎಲ್ಲಾ ದೇಹಧಾರಿಗಳನ್ನು (`ಸರ್ವದೇಹಿನಾಂ`) ಮೋಹಗೊಳಿಸುವುದು (ಭ್ರಮೆಗೊಳಪಡಿಸುವುದು) (`ಮೋಹನಂ`) ಎಂದೂ ತಿಳಿ (`ವಿದ್ಧಿ`). ಭಾರತ! ಅದು (`ತತ್`) (ಜೀವನನ್ನು) ಪ್ರಮಾದ (ಅಜಾಗರೂಕತೆ, ಕರ್ತವ್ಯಲೋಪ), ಆಲಸ್ಯ (ಜಡತ್ವ, ಸೋಮಾರಿತನ) ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಗಳಿಂದ (`ಪ್ರಮಾದ-ಆಲಸ್ಯ-ನಿದ್ರಾಭಿಃ`) ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ (`ನಿಬಧ್ನಾತಿ`)." ತಮೋಗುಣವು ಅಜ್ಞಾನ, ಭ್ರಮೆ, ಸೋಮಾರಿತನ, ನಿದ್ರೆ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ. ಇದು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ಜೀವಿಯನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಂಕೋಲೆಯಂತೆ.