ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ವಿಚಾರವನ್ನೇ ಕೃಷ್ಣನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕೌಂತೇಯ! ಎಲ್ಲಾ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ (ಸಕಲ ಜೀವ ಜಂತುಗಳ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ) (`ಸರ್ವಯೋನಿಷು`) ಯಾವ ಯಾವ ಮೂರ್ತಿಗಳು (ಶರೀರಗಳು) (`ಯಾಃ ಮೂರ್ತಯಃ`) ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ (`ಸಂಭವಂತಿ`), ಅವೆಲ್ಲವುಗಳ (`ತಾಸಾಂ`) (ಮೂಲ) ಗರ್ಭವು (`ಯೋನಿಃ`) ಮಹತ್ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ) (`ಬ್ರಹ್ಮ ಮಹತ್`). ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಬೀಜವನ್ನು ಕೊಡುವ ತಂದೆ (`ಬೀಜಪ್ರದಃ ಪಿತಾ`)." ಯಾವುದೇ ಜೀವಿ, ಯಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಅದರ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಜಡ ಪ್ರಕೃತಿ (ತಾಯಿ) ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬುವವನು ಭಗವಂತ (ತಂದೆ). ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ತಾನೇ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಪಿತನೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.